Linki prowadzą czytelników do dalszych wyjaśnień, instrukcji i materiałów źródłowych. W serwisie poradnikowym ich funkcja jest szczególnie widoczna: odbiorca często przegląda tekst w poszukiwaniu odpowiedzi na konkretne pytanie. Dostępność cyfrowa oznacza między innymi, że cel odsyłacza można rozpoznać bez zgadywania, zarówno podczas czytania całego akapitu, jak i przy korzystaniu z listy linków czytnika ekranu.
Etykietą jest widoczny tekst, który można wybrać, aby przejść do innej strony lub miejsca w dokumencie. Najbardziej użyteczne sformułowanie nazywa temat albo działanie związane z celem odsyłacza. „Instrukcja przygotowania dokumentów” przekazuje więcej informacji niż samo „więcej”, ponieważ wskazuje, jakiej treści można się spodziewać. Taka precyzja ułatwia szybkie skanowanie strony i pomaga podjąć decyzję o przejściu dalej.
Ważna jest również zwięzłość. Etykieta nie musi streszczać całej strony docelowej, powinna jednak zawierać wystarczająco dużo informacji, by odróżniała się od sąsiednich odsyłaczy. Jeśli kilka linków prowadzi do różnych porad, powtarzanie ogólnego tekstu „czytaj więcej” utrudnia porównanie ich celów. Nazwanie tematu każdej porady sprawia, że nawigacja jest bardziej czytelna.
Tekst otaczający link może doprecyzować jego funkcję. W zdaniu „Szczegółowe zasady opisuje poradnik o pielęgnacji zębów” sam odsyłacz do poradnika jest osadzony w kontekście, który wyjaśnia jego temat. Projektując treść, warto jednak pamiętać, że nie każdy odbiorca odczytuje akapit liniowo. Niektóre technologie asystujące umożliwiają przeglądanie samych linków, dlatego ich etykiety powinny zachowywać sens także poza bezpośrednim sąsiedztwem tekstu.
Hierarchia nagłówków, krótkie akapity i logiczna kolejność informacji dodatkowo pomagają zrozumieć relację między poradą a odsyłaczem. Gdy link prowadzi do pliku, formularza lub innego rodzaju zasobu, warto nazwać ten charakter w etykiecie albo w jej bliskim kontekście. Czytelnik może wtedy łatwiej ocenić, jaki rodzaj treści otworzy.
W praktyce etykiety bywają krótkie i tematyczne: bonus bez depozytu to przykład sformułowania, którego zakres odbiorca rozpoznaje na podstawie brzmienia oraz kontekstu. W serwisie poradnikowym podobną zasadę można zastosować do instrukcji, objaśnień pojęć i materiałów do pobrania. Konkretny tekst linku ułatwia orientację, a spójny sposób nazywania podobnych zasobów wzmacnia przewidywalność nawigacji.
Warto też rozróżniać linki prowadzące do różnych miejsc na tej samej stronie od odsyłaczy do odrębnych materiałów. Etykieta „przejdź do dawkowania” wskazuje konkretną część poradnika, natomiast „przewodnik po dawkowaniu” może zapowiadać osobny dokument. Takie rozróżnienie wspiera zarówno osoby czytające wzrokiem, jak i korzystające z klawiatury lub technologii asystujących.
Przy redagowaniu warto sprawdzić, czy tekst linku jasno określa temat, czy pasuje do zdania oraz czy odróżnia się od pozostałych etykiet na stronie. Pomocny jest test samodzielnego odczytania: po zebraniu linków z artykułu ich nazwy powinny dawać czytelny obraz dostępnych materiałów. Następnie można przeczytać akapit w pełnym kontekście i ocenić,
